Hallo…

458 muggen, 1 adembenemend weekend, 20 handtekeningen, … later zijn we hier terug voor een volgend verhaal.

Op 25 januari, dag 7, hadden we na het ontbijt een afspraak met mister Jakes voor een tweede les Malayalam.We leerden ook de letters schrijven, zon 50 tal tekens. Voor elke klank bestaat er wel een symbool bv: ta, tha, da, dha, … De basiswoorden kan ik wel al uitspreken zoals
Hallo : Namasharam
Hoe gaat het: Socumanu
Dank u wel: Valare Nanjee
Let`s go: Pokam
Banaan: Pezhem (uitgesproken als “pawem”)
Ik wil water: Ennikeh vellam venam
…
In de namiddag waren we vrij. We heb ben dan onze de presentatie gemaakt over Belgie en de tekst van een kerkliedje in een powerpoint gegooid. Vrijdag is er een viering in de public school voor de christenen, er werd ons gevraagd de leerlingen een nederlandstalig kerkliedje aan te leren. Onze voorkeur ging voor: “laat ons met elkander”. We zijn dus goed voorbereid. Die avond werden we vriendelijk uitgenodigd bij Jacob en zijn familie samen met de 2 Duitse meisjes. Jacob is een Indische student hier in Rajagiri waarmee we al een hechte band hebben. De moeder had heel wat voorbereid wat voor ons juist maar even “binnenspringen” was. Ze had een soort Indisch vers fruitsap gemaakt en verschillende hapjes. Doordat Yanna wegens medische redenen niet veel mag eten, had brecht een extra hapje… waardoor een mens gelukkig werd. We hebben over Belgie, Duitsland, India, Kerala, … gepraat. Jacob toonde dan nog enkele foto`s van Rajagiri op zijn moderne computer, dit in contrast met het huis die een verlaten indruk naliet.
We hebben ook de houseboat en taxi vastgelegd voor morgen. Zonder dat we het beseften, regelden we een dag die ik nooit van men leven zal vergeten: de Backwaters!

26 januari 08, dag 8. Vandaag stond enkel de viering van enkele oud studenten op het programma. Na wat thee, geklets, indische muziek, dansnummertjes,… konden we vertrekken voor een vrij weekend die we zelf hadden ingevuld. Al van in Belgie keken we uit naar de Backwaters. Het is een intrigerend netwerk van kanalen en lagunes omzoomd door rijstvelden en kokosnootplantages waartussen paaldorpjes verscholen liggen.
Eens aangekomen via een taxi op de juiste plaats, had Adjed (een computerleraar in Rajagiri die alles geregeld heeft voor deze dag) voor een van de mooiste boten gezorgd. Bij de intrede van de boot kregen we al direct een halve kokosnoot met een rietje, en klonken we op onze buitenlandse stage. De boot toonde ons een van swereld mooiste plekjes op aarde. Overal waar je keek zag je palmbomen, water, houseboat’s,… Af en toe zag je eens een Indier een bad nemen in de backwaters of zag je vrouwen de was doen. Na 2u varen stopte de boot even langs de kant en serveerde de kok ons het middagmaal.  Eindelijk eens normaal eten, geen ’spicy food’ maar lekkere wokgroentjes. Aan de rijst zijn we wel niet ontsnapt. Na een powerdutje vanvoor op het dek vaarden we verder en zagen terug prachtige panoramabeelden. Exotischer kan echt niet!! Rond 16u werd er dan wat ‘kattan chaya’ (=thee zonder melk) geserveerd samen met wat gefrituurde banaan…mmmmmmmmmm!!!! We werden behandeld als koningen, maar we waren ten slotte maar 2 blanke studentjes die hun stage kwamen doen.  Rond 18u stopte de boot op een half verlaten plaats waar we bleven om te overnachten. We verkende de oever wat en zagen een boot aanmeren van Canadezen. We maakten kennis met Nick en zouden hem na het avondeten terugzien. Vanop onze boot zagen we de zonsondergang. Gedurende dat moment was ik even in Gullegem met mijn gedachten.
Net zoals het middageten was het avondeten overheerlijk. Na 1 week kinneklopperij hebben we ons letterlijk en figuurlijk dik gegeten.
Na het eten hebben we samen met Nick, de Canadees, genoten van een nooitgeziene sterrenhemel, vuurvliegjes, de palmbomen, het water,… PARADIJS!! Nick vertelde over zijn ervaringen in reizen. Het trekt enkel met zijn rugzak die hij ‘George’ noemt. Hij had al overal gezeten maar raadde mij zeker eens te gaan naar de Galapalos-eilanden te gaan. Ik hou het in mijn achterhoofd Nick! 35 lachmomenten, 85 muggenbeten, 5 reuzevleermuizen, miljarden sterren, 100den vuurvliegen en een hagedis later, vertrok Nick terug naar zijn boot en gingen wij ook elk ons eigen bedje in.

27 Januari, dag 9. Na het ontbijt bracht de taxi jammergenoeg een einde aan de prachtige natuurlandschappen die we zagen. Het was echt kicken op de schoonheid van moeder natuur. We lieten ons afzetten in Kalamassery South waar er een marktje is. We hebben bananenchips gekocht voor Jakob en zijn familie, voor Adjed, voor mister Jakes en natuurlijk voor onszelf. Na de lunch hebben we voor de eerste keer onze kleren gewassen. We vulden 3 emmers met water en hingen de gewassen kleren over een zelfgemaakte waslijn (dank u wel mama om het touw nog in men valies te steken). We hielden het nog rustig en schreven wat in onze dagboeken, en hebben wat met de Indische studenten gepraat. De meeste mannelijke studenten ken ik al van in de ‘Men Hostel’. Machtige gasten!

Wordt vervolgd…

Tot de volgende…