Gegroet

Maandag 28 Januari ‘08, dag 10: Vandaag staat onze eerste echte stagedag op het programma. Gedurende de hele dag hebben we observaties gedaan in verschillende klassen. We werden telkens van klas tot klas gebracht door een overvriendelijke Indische leerkracht. Ze zal gedurende deze week zich volledig ontfermen over ons.
De leerlingen zijn hier echt dol op ons: Iedereen zwaait als ze ons zien,  ze zeggen altijd ‘Haaj’, ze geven allemaal hartjes aan Yanna, iedereen hangt aan ons en wil ons een hand geven, ze vragen handtekeningen van ons, enz…  Net alsof we koning en koningin zijn van India. Machtige kindjes, machtig gevoel!
In de namiddag zijn we dan naar de computers geweest om het vorige blogbericht te typen en wat mails te sturen. Na het avondeten hebben we met ‘The Germans’ bingo gespeeld, omdat Clara dat de volgende dag moest spelen met Indische bejaarden. We gingen al om 21.30 elk doodmoe  naar onze eigen kamer… raar land!

Dinsdag 29 januari ‘08, dag 11: Om 8:30 werden we terug verwacht in de public school, terug bij die overenthausiaste kindjes. Dit keer niet voor een observatiedag maar voor de schoolreis van het derde leerjaar helpen te begeleiden. De kindjes gingen op schoolreis naar Fort Cochin, het toeristische deel van Cochin. Het was dus heel mooi meegenomen dat we de klassen konden begeleiden, zo hebben we dit ook eens gezien. Voor we vertrokken was er eerst nog een openluchtviering in de school. Iedereen stond in hun uniformpje netjes rij in rij ofwel aan de balkonnen naar beneden te kijken (zie foto’s). Er werd gezongen, gebeden, verteld, …  Toen hoorden we uit het niets onze (vervormde, want in India noem ik Brad) namen en werden we naar voor gepusht. Ik wil Yanna bedanken voor de moed deze menigte,al improviserend, toe te spreken.
Op weg naar Cochin stopten we even bij een joodse synagoge. Na het bezoek reden we verder naar de ‘Dutch Palace’, een paleis van vormalige Indische koningen. Daarna reden we door naar de Chinese de trots van Cochin. Het is een speciale manier om vis uit de Indische Oceaan te halen. De verse vis wordt a la minute verkocht via de talrijk aanwezige (stinkende) kraampjes juist voor de netten. De kinderen waren even vrij en verzamelden schelpen vanop het tropisch strand. Ik wou een ananas kopen voor onze lunch ’s middags dus zocht ik het dichtsbijzijnde fruitkraampje op. Toen ik 40 roupi (80cent) wou betalen voor 1 ananas, werd ik tegengehouden door de leerkracht van Rajagiri die blijkbaar achter me stond. Ze brabbelde wat in het Malayalams tegen de verkoper en vertelde me dat de normale prijs voor een ananas 5 tot 10 roupi is (10 cent). Ik werd dus bijna serieus afgezet in Indische normen, maar had dus ook geen ananas. Tijdens de lunch zochten Yanna en ik de toeristische winkelstraatjes op, op zoek naar een Indisch vlaggentje voor op mijn backpack en een souveniertje voor Yanna. We kwamen na 3 kwartier beiden van een kale reis terug. Het zal nog een zware zoektocht zijn naar mijn vlaggetje, wat het is er echt nergens te vinden. In de bus terug naar Rajagiri heb ik de kindjes ‘everywhere we go’ aangeleerd. Ze waren superenthausiast en zongen uit volle borst mee. Machtige kindjes!! Voor het avondeten gingen we nog even naar het marktje in South Kalamassery om wat fruit te kopen. Omdat morgen meneer Vandormael vroeg aankomt, zullen we ons ontbijt missen. We maakten fruitsalade en gingen alweer vroeg slapen. Het is bijzonder raar, nog maar 22u en al doodmoe.

Woensdag 30 Januari ‘08, dag 12: Het werd heel vroeg opstaan om meneer Vandormael af te halen van de luchthaven. Om 6.30 zaten we allebei al onze zelfgemaakte fruitsalade op te eten op het terras. Na even wachten zagen we meneer Vandormael al van ver aankomen. We reden met 3 Belgen in de auto naar Rajagiri en gingen daarna terug naar de public school om verder lessen te observeren. Op het programma stond: C++, economie en engels. Het onderwijs van engels is hier bijzonder goed uitgewerkt. Belgie kan op dat vlak HEEL veel leren van India. Na de lunch gingen we naar de resource room waar kinderen met leermoeilijkheden terecht kunnen. Het is te vergelijken met de A-klas in Belgie. Hier deed ooit mevrouw Chanterie 3 maand stage. We zagen haar schrift in een soort dagboek, en lieten zelf een berichtje achter. Om 17u spraken we af met ‘The Germans’ om naar Cochin te gaan voor (eindelijk) een westerse maaltijd. Op het menu stond: 6 chickendips, large Cola, large frieten, large hamburger. Mijn rijstdieet van een hele week is dus weer naar de vaantjes maar het smaakte ons enorm goed. We waren op weg naar de loungebar waar we vorige week een leuke tijd beleefden, maar deze was jammergenoeg gesloten wegens een of andere feestdag. We gingen naar een melkbar en dronken een overvolle LicheeMilkshake. Yanna was heel gelukkig met haar ‘Lime Juice’. Na een hete dag kan zoiets wel smaken.

Wordt vervolgd…

Brecht