Hallooo

Zon 10 februari 08: Dag 23. Vandaag is het zondag dus hebben we onze vrije dag opgevuld met een uitstap maar Munnar. Munnar ligt op 3u rijden van Cochin dus hebben we al heel vroeg in de ochtend opgestaan, 3u. Ajeesh en Rakesh, de twee Indische vrienden die ons vorige week meenamen naar de watervallen, gingen ons vandaag terug vergezellen en ophalen met de auto. We hadden gevraagd de poort te openen van Rajagiri zodat we buiten konden. Slechts 3.20 kwam de security de poort openen. Gelukkig! Munnar is een stadje gelegen midden in de bergen van het Dekanplateau. Het ligt op meer dan 1600m boven de zeespiegel waardoor het daar koud kan zijn. In Oostenrijk ligt er op die hoogte skipistes en meters sneeuw, in India (Munnar) zijn er prachtige zomerse panoramazichten te bewonderen. De omgeving van Munnar is bekend omwille van zijn uitgestrekte theeplatages. Onderweg stopten we even voor een mislukte zonsopgang. Door de opstijgende mist konden we de zon maar half zien, jammer! Om 7u kwamen we ongeveer aan in Munnar dorp. We reden verder doorheen het bergachtig landschap en zagen prachtige natuurbeelden. Meren, theevelden, bergen,… We hielden even halt bij ‘echo point’, een plaats waar een echo heel goed hoorbaar is. Wel grappig om daar allemaal toeristen te zien roepen naar een berg . We reden door op naar de top van de berg waar er een prachtig uitzicht stond te wachten op ons. Maar Ajeesh vroeg Rakesh even langs de weg stil te staan want hij vond zijn oortjes van zijn GSM niet meer. Toevallig of niet, maar op de plaats waar we halt hielden zag yanna beneden in het dal een olifant. Datgene wat ons vorige week niet lukte, lukt ons nu wel! We stapten uit en gingen wat dichter. Rakesh en Ajeesh riepen naar beneden in het Malayalams. We konden het kleine olifantenkampje binnen. We stonden oog in oog met Malady, de vrouwelijke olifante van 25j oud. De opvoeders van Malady vroegen als we zin hadden de olifanten te helpen wassen. Met een halve kokosnoot schuurden we over de ruwe huid van Malady. Naas haar lag nog een olifant te genieten van een badje. Ze genoot er echt van. Drie mensen die op je rug zitten te wrijven en je te wassen, ik zou er ook enorm content mee zijn. Eens gewassen maakten we de olifantjes klaar om er mee te gaan wandelen. Malady ging ons even meenemen op haar rug in de bergen voor een halfuurtje. Ze leek echt gelukkig want voor ze vertrok danste ze van links naar rechts heen en weer. Olifanten, MACHTIGE beesten!!
Na dit onverwachts bezoekje aan mevrouw de olifant reden we verder naar het hoogste punt, 1950m. Vanaf hier hadden we alweer een adembenemend zicht op het dal en de theeplantages die een merkwaardige structuur aannemen (zie foto’s), al speelde de bewolking wel voor een kleine spelbreker.
We reden terug naar Munnar-city en gingen een hotel binnen om te eten. Nadien besloten we door te rijden naar Idukki. Udikki is een plaats waar een een enorm grote dam is gelegen, Idukki Dam! De dam is 169m hoog. We bezochen zowel de bovenkant als de onderkant. Aan de linkerkant is het water tot aan de top van de dam gevuld met water, aan de rechterkant (169m lager) ligt er in alle vrede een dropje gelegen. Het is ongeloofelijk welke druk die dam wel moet opvangen. We stonden alle vier met een verbaasde blik naar boven te gapen toen we de voet van de dam van dichterbij bekeken. Ongeloofelijk!
We reden terug naar Cochin en aten het avondeten in een hotel. Vanop een balkon met zicht op de rivier en brug aten we veel te veel en namen ondertussen afscheid van Rakesh en Ajeesh.

Ma 11 februari 08: Dag 24. Vandaag zijn we om 10u verwacht in het St-Joseph College Teacher Educations for Woman. Hier studuren 200 Indische vrouwen 1j lang om hun diploma van regent te behalen. Door de enorme chaos in het verkeer en het piekuur, kwamen we 10min te laat aan, na een busrit van 1u ongeveer. We verontschuldigden ons bij de pricipal, die ook een zuster is. We werden meegebracht naar een lokaal op het gelijkvoers waar alle 200 studenten binnen konden, een welkomsceremonie:-)! Ze zongen een welkomsliedje voor ons, beden voor ons, gaven een welkomswoordje en zongen ten slotte het Indisch volkslied (die in iedere Indische school wordt gezongen elke dag). Daarna gingen we even de bibliotheek van de school bezoeken en sloten de voormiddag af met een lunch. In de namiddag observeerden we wat lessen. Om 16u namen we de bus terug en pasten we onze blogs aan. We voelen ons beiden niet zo goed vandaag. We gingen nog vroeger slapen als gewoonlijk. Morgen is een andere dag…

Dins 12 februari 08: Dag 25. Na een verschrikkelijke nacht vol hoesten en niezen dan toch naar St-Joseph vertrokken. (Het was lang niet de verschrikklijkste nacht, vorige week heb ik 2 nachten geslapen in een mierennest. Blijkbaar vond familie Mier mijn bed een ideale plaats om een reunie te houden. Van Clara kreeg ik spul om die hatelijke beesten uit mijn bed te verwijderen.) Ook Yanna besluit dan toch naar het St-Joseph te gaan. Blijkbaar een verkeerde keuze want gedurende de hele dag zaten we elkaar ziek te maken. We observeerden toch de hele dag micro-teaching-lessen maar gingen onwel terug naar Rajagiri. We besloten een dokter in te schakelen want met Yanna ging het steeds slechter en slecher, en ik voelde me koortsachtig en moest constant hoesten. Conclusie: Yanna had voor de 2e keer in 1 week een voedselvergiftiging en ik heb een Bronchitis met koorts. We kregen een hele reeks aan pillen en siroop mee.Yanna krijgt 2d platte rust voorgeschreven en moet 2 dagen overleven op een groentendieet met rijst. Ze kreeg ook de goeie raad niet meer te eten buiten de eigen school. Ikzelf heb ook 2d rust gekregen, al hoop ik morgen terug naar St-Joseph te gaan. (Ohja onze doktersvisite heeft ons elk 50roupie gekost, net geen 1 EUR)

Woe 13 februari 08: Dag 26. We blijven beiden allebei ziek in Rajagiri. De medicatie doet zijn werk… met mij gaat het al iets beter. Yanna heb ik enkel gezien bij het middageten, ook zij voelt zich al beter dan gisteren.

Wordt zeker vervolgd…

Groetjes Brecht

(Daphne, ik mis je!)