Maandag 18 februari 2008: Dag 31. Na wat surfen op internet en nog een powerdutje in de voormiddag, vertrokken we rond 14u richting Fort Cochin. Fort Cochin het toeristische deel van Cochin waar de bekende ‘Chinese visnetten’ gelegen zijn. Het is de enige plaats waar je eens blanken kan tegenkomen. De busrit duurde iets meer dan een uur, wat lang genoeg is. We gingen naar Fort Cochin met 2 doelen: 1) Cadeautjes kopen 2) De reisbureautjes aflopen op zoek naar een weekenprogramma. We liepen winkels in winkels uit en ik heb uiteindelijk gevonden wat ik wou kopen. Idem voor Yanna. Na geinformeerd te hebben naar de Maledieven, Lakshadweep-eilanden, zeiltrip naar dolfijnen,… hebben we er ons bij neergelegd dat het niet past in ons budget. Helaas, want de Maledieven zou een ware droom geweest zijn. Dichter zullen we waarschijnlijk nooit raken. Terug in Rajagiri spraken we Ajith bij het avondeten aan om eventueel iets te zoeken waar we het weekend mee kunnen opvullen. Hij stelde voor om naar zijn thuis te gaan in Thiruvananthapuram omdat daar een hele bekend strand gelegen is. Hij was het nog niet zeker omdat hij alleen zondag vrij was, dus ons maar amper ging kunnen vergezellen. Ook is het niet toegelaten van de directie dat een leerkracht de tijd doorbrengt met studenten in het weekend. Hij ging ons nog iets laten weten…
Dinsdag 19 februari 2008: Dag 32 = Stankingsdag! De benzineprijzen zijn hier even duur als in Belgie. Daardoor is het bijna onbetaalbaar voor de Indische bevolking om een volle tank te betalen. Gedurende ons verblijf is het al de 4e stakingsdag. Iedereen heeft vrij dan en op de straten zijn alleen enkele persoonlijke wagens te vinden. Normaal gingen we vandaag naar Kottayam vertrekken voor een 3-daagse, maar omwille van de staking is alles met een dagje verzet. Dan hebben we maar de hele dag in het computer-lab doorgebracht en aan de taak van RZL gewerkt. Dat is alweer een taak minder dat we moeten maken in Belgie.
Woensdag 20 februari 2008: Dag 33. Door de staking van gisteren zijn we pas vandaag vertrokken naar Kottayam. In Kottayam is er ook een lerarenopleiding van zo’n 150 studenten. We zouden zo’n 3u op de bus zitten waar we serieus tegenop zagen gezien die altijd propvol zitten. Om 8u moesten we klaarstaan aan de poort van Rajagiri. Jakes, die die samen met ons naar Kottayam ging gaan, was een beetje te laat maar had een hele grote verrassing voor ons mee: een auto1! We kwamen uiteindelijk aan in de school die ook St-Joseph noemt. Ik kreeg een kamer toegewezen bij de paters in het monasterie en Yanna bij de zusters in het girlshostel. Een heel sobere kamer maar wel eens met een dikke, normale matras. In Rajagiri is mijn matras te vergelijken met de kussens die je op een ligzetel legt in de zomer. Na een rondleiding en voorstelling aan de studenten was het tijd voor het middageten. Hier hadden ze blijkbaar niet door dat Westerse mensen totaal niet tegen het pikkant eten konden. Ze zagen wel dat ik niet veel eetlust had en vroegen of ik geen eitje wou eten met rauwe groentjes. De komende 3 dagen wou ik dus niets anders eten dan rijst, een ei en groentjes. Hetgeen waar ik mij beetje aan ergerde was de uiting van het geloof hier. Yanna wist me te vertellen dat ze hier 3u per dag bidden. Komaan zeg!? Voor ze het eten inscheppen maken ze een knieling en maken een kruisteken, hetzelfde na de maaltijd. Pff gelukkig moest ik hier maar 2 nachten blijven. Nog erger, Yanna was verplicht om 18u30 binnen te gaan in het girlshostel. Vanaf dit uur sluit de duur en mag niemand meer buiten komen van de vrouwen.
Na de middag hebben we wat microteachings geobserveerd en onze mening gegeven. In het Indisch onderwijs wordt er heel veel gedoceert. De leerlingen zijn dan ook wel veel aandachtiger dan in Belgie, waardoor dit wel mogelijk is hier. Na de schooltijd besloten we wat in het dorpje rond te lopen en hebben we wat frisdrank en koeken gekocht. Ze hebben hier lekkere koeken op basis van caramel en pindanoten! Doordat de school gelegen is op een berg heb je vanaf het hoogste punte een prachtig uitzicht op het dal. In de verte kan je de Backwaters zien. We hebben hier gewacht om de zonsondergang te bezichten vanaf dit punt. Het heeft me alvast meer schitterende foto’s opgeleverd. Je moet je voorstellen: zonsondergang, palmbomen, prachtig uitzicht op backwaters, wat frisdrank, koekje, … Yanna heeft door haar sluitingsuur de ondergang vervroegd moeten verlaten.
Na het avondeten heb ik met Father Thomas wat buiten gewandeld. Hij vroeg me uit waarom we in Belgie niet meer zo gelovig zijn. Hij vroeg ook als ik foto’s bij me had van Belgie. Hij wist me te vertellen dat ik op papa leek en hij was volledig in chock toen hij een foto zag van Daphne in een topje met spaghettibandjes. In de Indische cultuur is dit een halve pornofoto waarschijnlijk. Hij nodigde me uit voor de ochtenviering om 5.30 maar ik antwoorde dat ik het nog wel ging zien. Jammer dus.
Donderdag 21 februari 2008: Dag 34. Na het ontbijt van 8u hebben we de voormiddag mogen doorbrengen in het computer-lab om een powerpoint voor te bereiden over Belgie. Ik had nog de powerpoint staan die we hebben gebruikt in de Public School van Rajagiri en in St-Joseph in Cochin. We hebben heb wat aangepast maar vooral ook uitgebreid. We betrokken ook de religie, het verkeer, het onderwijs,… erbij. In de namiddag hebben we de voorstelling gegeven en de vele vragen beantwoord. Ze vroegen naar de manier van trouwen, de landbouw, ons gezin,… Nadien had een Father een taxi besteld om ons naar de Backwaters te brengen. Het is nu de 2e keer dat we ze zien en het blijft toch zo prachtig. Het water, de dropjes, de palmbomen,… We vaarden met een houten kanobootje over het water en wandelden even door de natuur. Deze avond heb ik de hele avond doorgebracht op het dakterras bij de paters. Slaapwel
Wordt vervolgd…
Groetjes
Brecht
